يعقوب است ، ديگر نسطور ، سوّم اسرائيل ، چهارم ملكا يعقوب را گفتند : تو چه گويى در عيسى ؟ گفت : هو اللَّه هبط الى الارض ثمّ صعد الى السّماء . نسطور را گفتند : تو چه گويى ؟ گفت : هو ابن اللَّه اظهره ما شاء ثمّ رفعه الى عنده . اسرائيل را گفتند : تو چه گويى ؟ گفت : هو آله و امّه آله و اللَّه آله . ملكا را گفتند : تو چه گويى ؟ گفت : كذبوا و انّما كان عبدا مخلوقا نبيّا . پس آن قوم چهار گروه شدند . هر گروهى اتّباع بيكى كردند ، يعقوبيّه ، و سطوريه ، و اسرائيليه ، و ملكانيه . ربّ العالمين گروه ملكانيه را گفت : « مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ » ، ايشانند كه گفتند عيسى روح اللَّه و كلمته و عبده و نبيّه . آن است كه ربّ العالمين گفت : « فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ » . پس ربّ العالمين پاكى و تقدس خويش از زن و فرزند و شريك ياد كرد و گفت : « ما كانَ لِلَّهِ أَنْ يَتَّخِذَ مِنْ وَلَدٍ » اى - ما كان من صفته اتّخاذ الولد . و قيل اللّام منقولة و تقديره - ما كان اللَّه ليتّخذ ولدا فقدّم اللّام سبحانه « إِذا قَضى أَمْراً » كان فى علمه ، « فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ » كما قال لعيسى « كُنْ » فكان من غير اب . « وَ إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ » قراءت حجازى و ابو عمرو و رويس از يعقوب فتح الف است تمامى سخن عيسى ، يعنى و وصانى بانّ اللَّه ربّى و ربّكم . و قيل ، « و لانّ اللَّه » و قيل ، « و قضى وَ إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ » . باقى قرّاء ، انّ اللَّه بكسر الف خوانند معطوفا على قوله : « إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ » يعنى - قال انّى عبد اللَّه ، و قال انّ اللَّه ربّى و ربّكم ، و المعنى - كما انا عبده فانتم عبيده و علىّ و عليكم ان نعبده ، « هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ » . « فَاخْتَلَفَ الْأَحْزابُ مِنْ بَيْنِهِمْ » يعنى - من بين النّاس ، و قيل من بين امم عيسى و قيل ، من زيادة ، و قيل ، هو من البين الّذى معناه البعد ، اى - اختلفوا فيه لبعدهم عن الحق . « فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا » فشدّة عذاب لهم . « مِنْ مَشْهَدِ يَوْمٍ عَظِيمٍ » اى - من حضور يوم القيامة . و المشهد - مصدر مضاف الى ظرف ، اى - مشهدهم فى يوم عظيم ، و هو اعظم يوم على الخلق . قوله : « أَسْمِعْ بِهِمْ وَ أَبْصِرْ » اى - ما ابصرهم بالهدى يوم القيامة و اطوعهم للهدى و اعلمهم بانّ